Absorbtiewe selle kom in die lewer (linker spysverteringsklier) van meeste weekdiere voor. Die hoordoel van die absorbtiewe selle is om voedingsdeeltjies intrasellulêr te verteer. ‘n Voedselvakuool word rondom die voedseldeeltjie gevorm en met behulp van lisosome in die sel verteer. Die onverteerde reste word weer deur die sel uitgeskei en na die maag vervoer. Afferente…
Read more
Jy kan nou hierdie plakkaat vir jouself laat maak deur om die kunswerk op ‘n hoë-resolusie TIFF dokument by ons te bestel. Jy kan dan die dokument op ‘n stokkie na Postnet of enige ander besigheid met groot drukkers neem om uit te druk. Ek beveel A2 grootte vir die klaskamer aan, en ‘n A3…
Read more
Al-Madfa, H.; Abdel-Moati, A.R.M. & Al-Gimaly, F. H. (1998). Pinctada radiata (pearl oyster): a bioindicator for metal pollution monitoring in the Qatari waters. Bulletin of Environmental Contamination and Toxicology 60(2):245–251. Altamia, M.A.; Lin, Z; Trindade-Silva, A.E.; Uy, I.D.; Shipway, J.R.; Wilke, D.V.; Concepcion, G.P.; Distel, D.L.; Schmidt, E.W. & Haygood, M.G. (2020). Secondary Metabolism in…
Read more
Vanaf die oertyd het weekdiere ‘n belangrike rol in mense se lewens gespeel. Van die oudste lede van Homo sapiens wat langs die kus geleef het, het op plekke soos Blombos, Klasiesrivier en Stilbaai weekdiere van die rotse versamel en geëet. Skulphope van meters diep het as kombuisafval oor duisende jare by hierdie plekke opgebou.…
Read more
Die Aplacophora, of aplakofore, is klein wurmagtige weekdiertjies wat in en op die seevloer (dieper as 20 m onder seevlak) reg rondom die wêreld voorkom. In sommige klassifikasies word die aplakofore as ‘n klas primitiewe doplose wurmagtige weekdiere beskou. Ander malakoloë beskou die aplakofore egter as ‘n parafiletiese takson waarvan die sowat 320 spesies inderwaarheid…
Read more
Die naam Monoplacophora, of monoplakofore, verwys na die enkel skulp wat hierdie groep het – in kontras met die talle skulpe van die Polyplacophora, of poliplakofore wat ook in die volksmond as kewerslakke bekend staan. Ten spyte van die ooreenkoms tussen hulle doppe met dié van klipmossels, is die monoplakofore en Gastropoda of buikpotiges slegs…
Read more
Daar is ongeveer 940 ekstante kewerslakspesies en 430 uitgestorwe spesies in as fossiele bekend. Ongeveer 120 ekstante spesies behoort aan die orde Lepidopleurina en die res is lede van die orde Chitonida. Kewerslakke se mees opvallende kenmerk is die agt skulpplate wat hul bokant bedek en wat mekaar effens soos dakteëls oorvleuel met ‘n geskubde…
Read more
Die tandskulpe is ‘n unieke groep weekdiere waarin elemente van die buikpotige skulp, tweekleppiges se ontwikkeling en koppotige-tipe anatomie voorkom. Die eerste lede van hierdie groep verskyn in die Devoon Periode waarna die groep algaande gediversifiseer en vermeerder het. Daar is ongeveer 350 spesies wat in alle oseane vanaf die intergetysone tot op dieptes van…
Read more
Die koppotiges of kefalopode soos seekatte, inkvisse en nautilusse is ‘n besondere groep weekdiere wat talle unieke eienskappe besit – sekere koppotiges soos die reuse pylinkvis is die grootste ongewerwelde dier op Aarde. Koppotiges het die grootste breins van alle ongewerweldes en vertoon komplekse gedrag soos probleemoplossing. Koppotiges se brein en oë is in grootte…
Read more
Die tweekleppiges het in die vorige eeue as die Lamellibranchiata of die Pelycopoda bekend gestaan. Daar is ongeveer 15 000 spesies wat wêreldwyd hoofsaaklik in seewater maar ook in varswater kan voorkom. Die tweekleppiges sluit mossels, oesters, kamoesters, kokkels en talle ander tweekleppige families in. Tweekleppiges verskyn vir die eerste keer in die Kambriese Periode…
Read more